Robin Borneman

Robin-foto-700

Toen de in Oss woonachtige singer-songwriter Robin Borneman in 2012 zijn album ‘HOME’ in eigen beheer uitbracht, schreef hij in de muziekwinkels van Kroese geschiedenis. ‘Home’ was namelijk in het laatste kwartaal van 2012 de op één na best verkochte cd! Alleen de nieuwste cd van Mumford & Sons verkocht beter. Grote namen als Ben Howard, Jake Bugg en Muse liet hij achter zich. Zoiets was met een eigen beheer album nog nooit gebeurd!

In 2013 werd Robin, via een Tom Waits cover op youtube, opgemerkt door de Amerikaanse rockband Trans-Siberian Orchestra. Na een nagenoeg uitverkochte stadiontour in Amerika en Europa in dat eerste jaar mocht hij terugkomen en inmiddels is hij een vaste kracht binnen de band.

In 2015 was het tijd voor een nieuw hoofdstuk in het leven van Robin Borneman, een nieuw en eigen verhaal. Met deze veelbelovende woorden lanceerde Robin in september 2015 ‘Folklore I’. Het begin van een groots project, want Folklore I is het eerste deel van een trilogie. Robin omschrijft ‘Folklore’ als “.. een reis naar het einde van de wereld. Daar waar geen weg meer is. Een hoofdpersoon zonder naam, op zoek naar zijn identiteit, zijn wedergeboorte. Een spirituele ontwaking.” Een zware omschrijving, maar wel één met een hoopvolle boodschap.

Begin oktober 2017 is Folklore II: The Phantom Wail, het tweede deel van de Folklore trilogie uitgebracht. De releaseshow was in, een reeds enkele weken vooraf uitverkocht, Doornroosje in Nijmegen. De openingsweek was meteen erg succesvol: Folklore II cd kwam in de Dutch Charts Album Top 100 binnen op nummer 14 en de lp in de Vinyl 33 zelfs op nummer 1.

Robin’s muziek laat zich omschrijven als cinematic rock. Hij laat zich inspireren door bands en artiesten als 16 Horsepower, Nick Drake en Fleet Foxes, maar is ook beïnvloed door grote meesters als Tom Waits, Johnny Cash en Bob Dylan. “Voor mij zijn zij de schrijvers van de ziel, van de woorden van weleer. Daarin heb ik mij altijd begraven. En ergens, tussen al die woorden, kan ik nu dan ook eindelijk mijn eigen handschrift lezen.” Het muzikale idioom van Robin Borneman is erg divers. Hij is, hoewel duidelijk binnen het pop-rock genre, in staat veel verschillende stijlen tot één geheel te smeden. Daarnaast kennen zijn nummers  verstilde momenten met herfstachtige sferen, maar ook stevige rock-passages die zomaar over kunnen gaan in ongekend mooie sounds. Het knappe is daarbij dat Robin er moeiteloos in slaagt om binnen die diversiteit toch een onderliggende, gemeenschappelijke sfeer in de nummers te leggen waardoor zijn songs en zijn albums duidelijk als één geheel aanvoelen.

bannerwebsitebannerfacebook

Reacties gesloten